Yürüyorum...
Sırtımda bir kambur, belimde ağrı.
Kalbimde ise bambaşka bir acı.
Adeta yanıyor içimde bişey.
Beynimde sorular, konuşup duruyor..
Neden ben yine yalnız...
Neden hep yarım heves, ben yine hüzünlerde..
Bana gitmek düşer o diyardan yine...
Bana düşen ayrılmak o cânım yardan işte.
Ölene dek seveceğimi bilsem de.
Sevilmemek en büyük yük oldu işte.
Yürüyorum işte uzaklara doğru.
Ağaçlar bana bakar, bense yollara.
Yollar çukur kazmayın bana,
Görmeyin yaşarken öldüğümü,
Bilmeyin kalbimin ağladığını,
Bakmayın gözyaşlarıma,
Sadece uzayın ve hiç bitmeyin...
İnsanlar gelip geçiyor yanımdan...
Çocuklar oynuyor korkusuzca.
Bense çoktan geçmişim bu diyardan..
Ben çoktan ölmüşüm bu aşktan
Sanıyorsun ki ben ölüyorum acıdan,
Ben acıdan değil,
Sevgisizlikten ölmüşüm.
Beni öldüren budur...
Sensizlik değil.
Seninle olan sensizlik büyükmüş hepsinden..
O her güzel şeye ilgi gösteren varlık
Beni görmez olmuş,
O her yere sevgiyle dokunan kalp,
Beni unutmuş,
O baktığı yerde çiçek açtıran,
Beni karanlıkta görmüş,
Bana ne,
Bu dokunuş bana değil,
Bu bakış bana değil,
Bu sevgi bana ait değil.
Mantığım diyor ki bana,
Bu kalp senin, benim değil.
Git onu istediğine ver...
Ben yokum nasıl olsa.
Seninle de aynı, sensiz de.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder