Sitem suyu

Hayat bizi böyle ayırdı, yar...

Ne sen benim olmadığına üzüldün,
Cep telefonunu yitirdiğin kadar,
Ne de ben hayata darıldım,
İncitildiğim kadar..

Ama yokluğun bende bir yürek yarası,
Seni sevmek beynime kazınmıştı yar,

Kolay olmuyordu çıkartmak izini,
Beni derin uçurumlara ittiğin kadar...

Yar!

Sıcak ve Soğuk

İstanbul’da haziranın ortasında şimşekler çakabilir.

Ben özgürlüğün bolluğuna hüzünlenirken,

Sen sonbaharda bir hırka örebilirsin.

Sokak çocuklarının birisine,

Sokakta kalan biri daha üşümesin diye.

Sokak kapısı şeklinde birini varsay,

Seni soğuktan korumak için,

Kendini senli benliliğin, 

dışında bırakmaya çalışan biri..

Kapıyı çalsa diye dua eder her Allah’ın günü,

Senin kadar "çok" birinin,

Benim kadar az bulunacak bir kapıdan,

Girmesi için içeri.

Hiç çıkmamak üzere.