İstanbul’da haziranın ortasında şimşekler çakabilir.
Ben özgürlüğün bolluğuna hüzünlenirken,
Sen sonbaharda bir hırka örebilirsin.
Sokak çocuklarının birisine,
Sokakta kalan biri daha üşümesin diye.
Sokak kapısı şeklinde birini varsay,
Seni soğuktan korumak için,
Kendini senli benliliğin,
dışında bırakmaya çalışan biri..
Kapıyı çalsa diye dua eder her Allah’ın günü,
Senin kadar "çok" birinin,
Benim kadar az bulunacak bir kapıdan,
Girmesi için içeri.
Hiç çıkmamak üzere.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder