Hayat bizi böyle ayırdı, yar...
Ne sen benim olmadığına üzüldün,
Cep telefonunu yitirdiğin kadar,
Ne de ben hayata darıldım,
İncitildiğim kadar..
Ama yokluğun bende bir yürek yarası,
Seni sevmek beynime kazınmıştı yar,
Kolay olmuyordu çıkartmak izini,
Beni derin uçurumlara ittiğin kadar...
Yar!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder